أبو القاسم جنيد الشيرازي ( مترجم : عيسى بن جنيد الشيرازي )

60

شد الإزار في حط الأوزار عن زوار المزار ( مزارات شيراز ) ( ملتمس الأحباء ) ( تذكره هزار مزار ) ( فارسى )

تا عشر تمام كرد پس خاموش شد و من عشرى ديگر بخواندم و خاموش شدم پس شيخ عشرى ديگر بخواند و همچنين با هم درس ميخوانديم تا جماعت حاضر شدند . چون جماعت حفاظ حاضر شدند ديگر آواز نيامد بعد از آن . در شب دوم بيامدم و به همين قاعده با هم درس خوانديم تا چند روز بر اين بگذشت و اين سرى بود ميان من و شيخ پس يكى از دوستان خود را از اين سر آگاه كردم بعد از آن هرچند سعى كردم و انتظار كشيدم هيچ آواز نشنيدم . مؤلف كتاب روح الله روحه ميگويد از عجايبى كه در عهد ما واقع شد آن بود كه مردى دلير پهلوان در محله ما بود و عبد الله كلالى نام داشت و گوركنى ميكرد روزى قبرى فرو ميبرد كه شخصى در آن مقبور سازد چون به پل رسيد و خواست كه بردارد آوازى با هيبت شنيد كه با وى گفت كه اين كار جهت چه ميكنى پس ترسى و سستى عظيم بوى رسيد و در زمان جان بداد و او را مرده از قبر بيرون آوردند . مؤلف كتاب روح الله روحه ميگويد اين حكايت از كرامات اولياست و راست و درست است و راست‌گويان روايت كرده‌اند و علما گفته‌اند كه ديدن مردگان ، و شنيدن آواز ايشان در بيدارى نوعى از كشف است كه خداى تعالى ظاهر ميگرداند بر بيننده يا حال آنكس كه او را مىبيند از براى او جهت بشارت يا از بهر بيم كردن يا مصلحتى ديگر ميت را از جهت رسيدن خيرى بوى يا از براى گزاردن قرضى كه بر ويست چنانچه روايت كرده است صاحب فردوس اعلى « 222 » كه او شيرويه بن شهردار « 223 » ديلمى

--> ( 222 ) - نام اين كتاب در كشف الظنون و در اعلام زركلى ( فردوس الاخبار ) ضبط شده نه ( الفردوس الاعلى ) و در كتب رجال معمولا بنحو اختصار فقط بلفظ ( كتاب الفردوس ) ذكر شده بحذف كلمه دوم و من چون تاكنون اين كتاب را نديده‌ام نميدانم كدام اصح است . فردوس الاعلى يا فردوس الاخيار ( نقل از زيرنويس شد الازار بقلم علامه قزوينى ) . ( 223 ) - مد : شهريار - مراد ابو شجاع شيرويه بن شهردار بن شيرويه بن فنا خسرو ديلمى همدانى است از محدثين و مورخين مشهور قرن پنجم و صاحب كتاب ( طبقات الهمدانيين معروف بتاريخ همدان كه يكى از مصادر عمده ياقوت است در معجم البلدان در هرچه راجع بهمدان و نواحى آن بلده است . وى در سال 509 وفات يافت ( رجوع شود بكتاب التدوين فى اخبار قزوين ) رافعى نسخه عكسى كتابخانه ملى طهران ص 328 و طبقات الحفاظ ج 4 ص 53 - 54 و طبقات -